Ñòîìèëî âñå, ñïîê³éíà ñìåðòü ïðèíàäíà,
Áî ã³äí³ñòü â çëèäíÿõ ìຠâèä ãèäêèé,
² áàãàò³éñüêà ðàä³ñòü íåïîðÿäíà,
² â³ðà â êîòð³é ìàëî õòî ñò³éêèé,
² ïîçîëîòà ïî÷åñòåé ãàíåáíà,
² ÷åñòü ä³âî÷à âòîïòàíà â áàãíî,
² äîñêîíàë³ñòü, ùî íåïðåâåëåáíà,
² âëàäà, ùî ðîçáåùåíà äàâíî,
² ìóçè ï³ä çàãðîçîþ êíóòà,
² áîæåâ³ëüíèé ë³êàðÿ âåäå,
² ïðîñòî ïðàâäà, ùî íå ïðîñòîòà,
² äîáðîòà â ïîëîí³ ëèõà äå:
Ñòîìèëî âñå, ï³øîâ áè çâ³äñè âæå,
Ëèøå ëþáîâ òðèìຠé áåðåæå.
14.10.2022 Ãðå÷êà ³òàë³é
Sonnet 66
Tired with all these, for restful death I cry, –
As to behold desert a beggar born,
And needy nothing trimm'd in jollity,
And purest faith unhappily forsworn,
And gilded honour shamefully misplac'd,
And maiden virtue rudely strumpeted,
And right perfection wrongfully disgrac'd,
And strength by limping sway disabled,
And art made tongue-tied by autority,
And folly (doctor-like) controlling skill,
And simple truth miscall'd simplicity,
And captive good attending captain ill:
Tired with all these, from these would I be gone,
Save that, to die, I leave my love alone.
William Shakespeare