Áóâ ë³òà åêâàòîð
² ñåðåä íî÷³,
² ç³ðêè íà ì³ñö³,
Òüìÿí³, áåç ìî÷³,
̳ñÿöü – âñ³õ ÿñêðàâ³ø,
Îäèí â íåáåñàõ,
Âñ³ ïëàíåòè â ðàáàõ,
Õâèëÿìè ñòåëèòü øëÿõ.
Êèíóâ ÿ âç³ð –
Ñÿÿâ åô³ð,
Òà õîëîä – òàì õîëîä áóâ,
Òàì ÿê ñàâàíîì âêðèëà
Õìàðà ñâ³òèëî
É íà òåáå ÿ ñïîãëÿíóâ,
Çîðå Âå÷³ðíÿ,
Òè ã³äí³ñòü ãîð³øíÿ,
² ïðîì³íü òåïë³øèé â³ä÷óâ;
Òè ðàä³ñòü â î÷àõ,
Òè ã³äíîñò³ ñòÿã,
Íàéêðàùà â í³÷íèõ Íåáåñàõ.
² â çàõâàò³ ÿ,
Çîðå ìîÿ,
Õî÷ òè ³ â äàëåêèõ êðàÿõ.
29.06.2022 Ãðå÷êà ³òàë³é
Evening Star (by Edgar Allan Poe)
'Twas noontide of summer,
And mid-time of night;
And stars, in their orbits,
Shone pale, thro' the light
Of the brighter, cold moon,
'Mid planets her slaves,
Herself in the Heavens,
Her beam on the waves.
I gazed awhile
On her cold smile;
Too cold — too cold for me —
There pass'd, as a shroud,
A fleecy cloud,
And I turned away to thee,
Proud Evening Star,
In thy glory afar,
And dearer thy beam shall be;
For joy to my heart
Is the proud part
Thou bearest in Heaven at night,
And more I admire
Thy distant fire,
Than that colder, lowly light.
ID:
954125
ÒÈÏ: Ïîåç³ÿ ÑÒÈËÜβ ÆÀÍÐÈ: ˳ðè÷íèé ÂÈÄ ÒÂÎÐÓ: ³ðø ÒÅÌÀÒÈÊÀ: Ô³ëîñîôñüêà ë³ðèêà äàòà íàäõîäæåííÿ: 23.07.2022 09:07:56
© äàòà âíåñåííÿ çìií: 29.09.2023 17:05:01
àâòîð: ³òàë³é Ãðå÷êà
Âêàæ³òü ïðè÷èíó âàøî¿ ñêàðãè
|