Ïðîìîâëÿâ ä³äóñü äî Ôðîñ³:
- Íå äëóáàéñÿ, Ôðîñþ, â íîñ³.
Àëå Ôðîñÿ íå çâàæàëà,
Äàë³ â íîñ³ äîëóáàëà.
À ä³äóñü ãèäëèâèì âäàâñÿ,
Ðîçëþòèâñÿ, ðîçêðè÷àâñÿ,
Çäóæàâ ä³âêó, ì³ã ùå äîñ³
² îáð³çàâ ïàëüö³ Ôðîñ³.
Çàðàç Ôðîñÿ òà ç³ ñìóòêîì
 íîñ³ äëóáຠîáðóáêîì.
×óé, ùî êàæóòü ñòàðø³ ëþäè,
Áî íå âïõíåø í³ùî é í³êóäè.
Îðèã³íàë òâîðó
Dziadziuś
Prosił dziadziuś miłą Gosię:
- Miła Gosiu, nie dłub w nosie.
Ale Gosia nie słuchała,
Tylko w nosie wciąż dłubała.
A dziadziuś był obrzydliwy,
Więc wpadł nagle w gniew straszliwy.
I po krótkiej z Gosią walce,
Obciął tej gówniarze palce
Teraz Gosia z wielkim smutkiem
Dłubie w swym nosku kikutkiem.
Morał: Kto nie słucha dziadzi,
Ten już nigdy nic nie wsadzi.