Sir Ph. Sidney Stella oft sees the very face of wo Мій переклад

Оригінал
XLV

           Stella  oft  sees  the  very  face  of  wo  
           Painted  in  my  beclowded  stormie  face,  
           But  cannot  skill  to  pitie  my  disgrace,  
           Not  though  thereof  the  cause  herself  she  know:  
           Yet,  hearing  late  a  fable  which  did  show  
           Of  louers  neuer  knowne,  a  grieuous  case,  
           Pitie  thereof  gate  in  her  breast  such  place,  
           That,  from  that  sea  deriu'd,  teares  spring  did  flow.  
           Alas,  if  Fancie,  drawne  by  imag'd  things  
           Though  false,  yet  with  free  scope,  more  grace  doth  breed  
           Than  seruants  wracke,  where  new  doubts  honour  brings;  
           Then  thinke,  my  deare,  that  you  in  me  do  reed  
           Of  louers  ruine  some  thrise-sad  tragedie.  
           I  am  not  I:  pitie  the  tale  of  me.  

Мій  український  переклад.
Сонет  45  з  циклу  "Астрофіл  і  Стелла"  /  "Зорелюб  і  Зірка"    

           Зоря  лице  скорботи  споглядає,  
           Що  на  моїм  лиці  гроза  писала,  
           Та  жалості  іще  не  відчувала,  
           Хоча  причину  мого  горя  знає.  
           Почула  казку,  що  розповідає,  
           Як  пара  невідома  постраждала,    
           І  жалості  до  них  вона  зазнала,  
           Так,  що  з  очей  потоки  проливає.  
           Ой,  лихо!  Як  сюжет,  що  уявила,  
           Несправжній,  але  вільний,  більш  вітаєш,  
           Ніж  служника  біду,  й  честь  страх  зродила,  
           То,  люба,  уяви,  що  ти  читаєш  
           В  мені  про  милих  болісну  поразку.  
           Я  —  це  не  я.  Жалій  про  мене  казку.
   
Переклад  17.11.2026

адреса: https://www.poetryclub.com.ua/getpoem.php?id=1072336
Рубрика: Лірика кохання
дата надходження 17.11.2026
автор: Валентина Ржевская