(квартон)
Відбила калюжа хмарок темну зграю,
Набігли, штовхаються і метушаться.
Та що двом осіння похмура сльота ця?
Назустріч весні ми своїй поспішаєм.
Дощить... Парасолька — неначе медуза,
Відбила калюжа хмарок темну зграю.
Краплини друкують незмірне "кохаю" —
Мелодія вальсу довкола чи блюзу?
Так хороше... Дощ — ідеал для побачень,
Щаслива під ранок, нарешті, лягаю.
Відбила калюжа хмарок темну зграю,
І я їй схвильовано віршем віддячу.
Хай знову і знову мелодія грає:
Безхмарною, юною з нею роблюся.
Пірнає медуза у вальсі чи блюзі?
Відбила калюжа хмарок темну зграю...
адреса: https://www.poetryclub.com.ua/getpoem.php?id=1071201
Рубрика: Лірика кохання
дата надходження 27.10.2026
автор: Білоозерянська Чайка