Напливає добра хмара - ковтає світло як лампа
коли згасає а земля порожня і спекотна
у лілово-синьому диханні пустелі даремні зерна
Тут лише кілька геометричних кипарисів
Листя хитає тіні, опадає сіра оцвітина...
Це твій краєвид на сітківці моїх полотен
До того як перевірити дотиком обрамлю його у свинець.
На березі виросли стрункі рибалки, не розуміючі метафор
Царство небесне означає то гірчичне зерня, то іноді знову виноградник
Неводом ловляться люди, юрма означає косяк риби
Набігає Озеро Галілейське солоним припливом.
Палаючих кущів не було, кущі спалило сонце
хмари не могли оминути оціпеніле повітря
Це були єдині знаки, крім того шелестів очерет.
Вітер
Саме у цей час збулися слова пророків земля
переступила горизонт і увійшла.
Вже падав вечір. А він був сам.
[i]*Paysage légendaire (фр.) - міфічний пейзаж[/i]
[b]Zbigniew Herbert Paysage légendaire[/b]
Dobry obłok napływa - łyka światło jak lampa
kiedy gaśnie a ziemia jest pusta i skwarna
pod oddechem pustyni fioletowoniebieska
daremne ziarna
Tutaj tylko kiełkują geometryczne cyprysy
Cienie kołyszą liście, opada szary okwiat...
Oto jest twój krajobraz na siatkówce mych płócien
Zanim dotyk to sprawdzi nim oprawię go w ołów.
Brzeg zarastają smukli rybacy, nie rozumieją przenośni
Królestwo niebieskie raz znaczy ziarnko gorczycy a czasem znów winnica
Niewodem łowi się ludzi, rzesza to znaczy ławica
Nabiega słonym przyborem Jezioro Galilejskie.
Krzaków gorejących nie było, krzaki spaliło słońce
Obłoki nie mogły minąć odrętwiałego powietrza
To były jedyne znaki, poza tym w trzcinach szeleścił
Wiatr
W on czas spełniły się słowa proroków ziemia
przekroczyła horyzont i wstępowała.
Wieczór już zapadał. A on był sam
адреса: https://www.poetryclub.com.ua/getpoem.php?id=1070651
Рубрика: Лірика кохання
дата надходження 17.10.2026
автор: Зоя Бідило