Її палаючий погляд тримає мене міцно, як в обіймах. Вона говорить слова перемішані зі снами. Кличе. Ти будеш щасливий, якщо повіриш і причепиш свій візок до зірки. Вона лагідна, коли годує груддю хмари, але коли її покидає спокій, біжить над морем і здіймає руки до неба.
В її очах я бачу, що за моїми плечима стоять два ангели: блідий, уїдливий ангел Іронії і могутній, люблячий ангел Шизофренії.
[b]Zbigniew Herbert Wariatka[/b]
Jej pałające spojrzenie trzyma mnie mocno jak w objęciach. Mówi słowa pomieszane ze snami. Zaprasza. Będziesz szczęśliwy, jeśli uwierzysz i zaczepisz swój wózek o gwiazdę. Jest łagodna, kiedy karmi piersią obłoki, ale gdy opuści ją spokój, biegnie nad morze i wyrzuca ramiona w niebo.
W jej oczach widzę, jak u moich ramion stoją dwaj aniołowie: blady, złośliwy anioł Ironii i potężny, miłujący anioł Schizofrenii.
адреса: https://www.poetryclub.com.ua/getpoem.php?id=1070575
Рубрика: Лірика кохання
дата надходження 16.10.2026
автор: Зоя Бідило